یکی از بزرگترین دردسرهای کارشناسان پارکت چوبی، رسیدگی به شکایت مشتری است. شما هم مانند بسیاری از نصابان دیگر با انواع شکایت مربوط به مشکلات مربوط به رطوبت، مانند ترک بین تخته ها، فنجانی یا تاجی شدن کفپوش مواجه شده اید. با این حال، اگر اقدامات احتیاطی مناسب را در نصب پارکت انجام دهید و به مشتری در مورد آنچه که باید انتظار داشته باشد آموزش دهید، از راه طولانی شکایات جلوگیری خواهید کرد.
برای شروع، درک اصول اولیه فعل و انفعال چوب در برابر رطوبت بسیار مهم است. چوب جاذب رطوبت است، یعنی با تغییر دمای هوا و رطوبت نسبی محیط، مدام یا رطوبت جذب میکند یا از دست میدهد.
بسته به رطوبت، چوب به مقدار رطوبت تعادلیEMC) ) میرسد. با کاهش EMC پارکت چوبی، چوب منقبض شده و با افزایش EMC، چوب منبسط میشود.
تلاش برای کاهش مشکلات رطوبت از سازنده شروع میشود، جایی که اکثر الوارها قبل از ماشینکاری تا رطوبت 6 تا 9 درصد خشک میشود. تا زمان نصب، پارکت باید در ساختمانی سرپوشیده، تمیز و خشک، و با تهویه ای مناسب نگهداری شود. هرگز نباید پارکت را در هوای مرطوب تخلیه کرد.
در محل کار، اجتناب از مشکلات رطوبتی با نصب پارکت مناسب آغاز میشود. پارکت تمام چوب هرگز نباید در اتاقهایی با رطوبت بالا نصب شود؛ این موضوع شامل زیرزمینها هم میشود، حتی زیرزمینهای متروک (پارکت چوبی مهندسی شده برای نصب در طبقات زیرین مناسب است). اگر تغییرات شدید رطوبتی انتظار میرود، توصیه میشود گونه هایی با ثبات اندازه ای بالاتر از حد متوسط انتخاب شود.
قبل از رسیدن پارکت به محل کار، محل باید کاملاً بسته و محصور شده، درها و پنجرهها در جای خود قرار گرفته باشد و سیستم تهویه داخلی باید حداقل 48 ساعت کار کرده باشد. کارهای رطوبی مانند نقاشی و گچکاری باید انجام و خشک شده باشد. هنگامی که فضای داخلی در شرایط عادی زندگی قرار گرفت، پارکت چوبی باید در داخل خانه قرار داده شود و روی زمین پخش شود، حداقل چهار روز قبل از شروع نصب در این حالت باقی بماند (البته تولیدکنندگان محصولات پارکت مهندسی میگویند که چنین زمان سازگاری لازم نیست.)
قبل از شروع کار، میزان رطوبت اسلب بتنی و یا زیرکار چوبی را بررسی کنید. برای زیر کف های چوبی، رطوبت نقاط مختلف را با رطوبت سنج اندازه بگیرید و میانگین اعداد را به عنوان نتیجه نهایی قرار دهید. محدوده رطوبت 12 درصد یا کمتر در اکثر مناطق قابل قبول است. سطح رطوبت باید در محدوده 4 درصد رطوبت پارکت (آماده برای نصب) باشد. برای پارکت تخته ای تمام چوب، رطوبت سطح باید حدود 2 درصد باشد.
چندین روش برای آزمایش رطوبت بتن رایج است، از رطوبت سنج مخصوص بتن تا روشهای فیزیکی مانند آزمایش کلرید کلسیم. ابزار آزمایش هر چه که باشد، انتشار بخار رطوبت از کف نباید بیش از 014/0 کیلوگرم در متر مربع در هر 24 ساعت باشد. معمولاً باید حداقل 60 روز از عمر بتن گذشته باشد تا این نیاز برآورده شود. بهرحال اگر آزمایشات رطوبت نشان دهد که اسلب آماده است، میتوان زودتر پارکت را نصب کرد. همیشه توصیه های تولیدکنندگان پارکت چوبی را درباره «مقدار رطوبت قابل قبول» بررسی کنید.
حتی اگر رطوبت زیرکار در محدوده قابل قبولی باشد، به این معنی نیست که در آینده رطوبت از زمین به بتن و زیرکار نفوذ نمیکند. به همین دلیل ضروری است که نصاب از یک کندکننده بخار رطوبت استفاده کند. اگر ساختمان روی اسلب بتنی باشد، باید مانعی از جنس غشای پلاستیکی اجراء شود. قبل از نصب پارکت، باید یک مانع دیگر روی اسلب گذاشته شود. میتوان از هر یک از این مواد استفاده کرد – وینیل پی وی سی ارزان قیمت، پلی فیلم و نمد سقفی 8/6 کیلوگرمی همگی از جمله موارد قابل استفاده است. در ساخت تیرآهن، باید یک کندکننده بخار از کاغذ نمدی اشباع 8/6 کیلوگرمی بین پارکت چوبی و زیرکار چوبی گذاشته شود. اگر زیرکار چوبی روی اسلب بتنی قرار گیرد، میتوان کاغذ نمدی را سیمان کرد تا بتن صاف و تمیز باشد.
از هر روشی که استفاده شود، باید نصاب تأیید آن را از سازنده کفپوش بگیرد. در صورت چسباندن روی کندکننده رطوبت، باید برای سازگاری از سازنده چسب نیز تأیید بگیرد.
ضروری است با شروع نصب، توصیه های میخکاری رعایت شود. در کفپوش پهنتر، اتصال دهنده ها باید نزدیکتر به هم استفاده شوند. اغلب تخته های پهن هم برای افزایش پایداری پیچ میشود.
هنگامی که نصب کامل و تمام اقدامات احتیاطی لازم انجام شد، تنها شانس شما برای جلوگیری از مشکلات احتمالی در آینده آموزش مشتری است. تمام زحمات شما و همکارانتان به باد میرود، اگر مشتری هر هفته پارکت را با آب یا دستمال مرطوب تمیز کند. و اگر به آنها هشدار دهید که احتمالاً در پاییز ترکهای ریزی روی پارکت ظاهر خواهد شد، خود را از دردسر در آن فصل سال نجات داده اید. دقیقاً مانند نصب، تعمیرات هم هزینه دارد.
برخلاف بسیاری از کفپوشها، پارکت چوبی تا پایان عمر ساختمانی که در آن نصب شده، دوام میآورد. بهرحال اگر مالک خواهان پارکتی ماندگار است، باید شدیداً به دشمن شماره یک پارکت چوبی توجه کند:
رطوبت: به طور طبیعی پارکت چوبی در حضور رطوبت منبسط و در نبودش منقبض میشود. مشکل ساز بودن یا نبودن این واکنشها به شدت شرایط بستگی دارد. در ادامه برخی از نتایج متداول هنگام ترکیب آب و پارکت چوبی آورده شده است:
ترک بین تخته ها: تقریباً هر پارکت چوبی با تغییر فصل و سطح رطوبت، مقداری انبساط و انقباض را تحمل میکند. هنگامی که خانه ها گرم میشود، سطح رطوبت به شدت کاهش یافته، تخته ها کوچک شده و فاصله هایی بین تخته ها ظاهر میشود. در ماه های خشک، به راحتی ترکهایی به ضخامت سکه روی پارکت معمولی تمام چوب بلوط 50 میلیمتری ایجاد میشود، که در چوبهای رنگ روشن ترکها بزرگتر به نظر خواهد آمد. در پارکت تخته ای ترکها بیشتر به چشم میآید. این تغییرات قابل انتظار است و معمولاً با تغییر فصل و بازگشت رطوبت به هوا تمام میشود. برای کاهش تغییرات، توصیه میشود مالک در ماه های خشک، به هوا رطوبت اضافه کند، مثلاً از طریق نصب رطوبتساز.
فنجانی یا کاس شدن: همانند ترکهای بین تخته ها، فنجانی شدن و تاجی شدن هر دو واکنشهای طبیعی نسبت به رطوبت است که اگر فقط به میزان جزئی رخ دهد، نگران کننده نیست. ولی موارد شدیدتر نشان دهنده یک مشکل جدی مربوط به رطوبت است.
«فنجانی شدن» حالتی است که در آن لبه های تخته بالاتر و مرکز آن پایینتر است. معمولاً رطوبت مقصر است، هرچند پس از ریختن آب روی زمین و جذب چوب، فنجانی شدن اتفاق میافتد، نهایتاً رطوبت باعث تورم چوب و فشرده شدن لبه ها به یکدیگر است و در لبه ها تغییر شکل میدهد. برای ترمیم کف باید علت رطوبت را شناسایی کرد. اغلب، رطوبت داخل خانه باید کنترل شود. دلایل دیگر می تواند موقعیت هایی مانند نشتی لوله کشی در زیرزمین باشد که می تواند به رطوبت اجازه دهد تا به کف زیرین و کف چوبی منتقل شود. برای ترمیم کفپوش باید علت رطوبت شناسایی شود. بایستی رطوبت داخل خانه کنترل شود. دلایل دیگر نیز ممکن است باعث فنجانی شدن باشد؛ مانند نشتی لوله کشی در زیرزمین که به رطوبت اجازه میدهد کم کم از زیرزمین به زیرکار و بعد به پارکت نشت کند.
هنگامی که علت رطوبت کنترل شد، معمولاً میتوان فنجانی شدن را برگرداند. اغلب اوقات پارکت به طور طبیعی خشک میشود و در طول زمان بهبود مییابد. ممکن است برای سرعت بخشیدن به فرآیند خشک شدن نیاز به پنکه هست. احتمالاً پس از خشک شدن پارکت، لازم باشد که آن را با فینیش دوباره روکش کنید، یا پارکت را سنباده بزنید و دوباره فینیش کنید.
تاجی شدن: تاجی شدن معکوس فنجانی شدن است. وسط تخته از لبه های تخته بالاتر است. این زمانی رخ دهد که سطح کف با رطوبت مواجه شود. بیشتر اوقات، زمانی اتفاق میافتد که پارکت پس از فنجانی شدن خیلی زود سنباده زده شود. وقتی این اتفاق میافتد، لبه های بالایی تخته سمباده میخورد و در نتیجه زمانی که به رطوبت معمولی بر میگردد، پایینتر از بقیه تخته قرار میگیرد.
قلاب کردن: قلاب کردن یکی از شدیدترین واکنشها به رطوبت است که در پارکت چوبی رخ میدهد. پارکت زمانی قلاب میکند که پارکت کاملاً از زیرکار فاصله میگیرد، آنقدر فاصله زیاد میشود که به چند سانتیمتر میرسد. خوشبختانه، قلاب کردن اتفاق رایجی نیست. معمولاً تنها پس از آبگرفتگی یک طبقه از ساختمان پیش میاید. حتی در چنین مواردی میشود به جای تعویض کامل، کفپوش را تعمیر کرد.
کنترل رطوبت مهمترین عامل در جلوگیری از مشکلات رطوبت در پارکت چوبی شما است. تعمیر و نگهداری صحیح نیز به جلوگیری از مشکلات کمک زیادی میکند. از جمله نکات کلیدی:
برای هر گونه اطلاعات بیشتر، با کارشناسان مورفلور تماس بگیرید.
