در پروژهی مهندس سیفی، کفسازی بهعنوان بخشی از زبان معماری داخلی طراحی شده است؛ سطحی که علاوه بر کارکرد، در شکلدادن به فضای روشن و آرام خانه نقش دارد. انتخاب چوب بلوط با پرداخت وایتواش، فضایی سبک و معاصر ایجاد کرده و بافت طبیعی چوب را به شکلی نرم و کنترلشده در فضا نمایان میکند. این پرداخت باعث میشود نور در سطح کف بهتر پخش شود و فضای داخلی روشنتر و یکپارچهتر به نظر برسد.
در این پروژه از پارکتهایی با عرض غیرمتعارف هفت سانتیمتر استفاده شده است. این ابعاد باریکتر نسبت به استانداردهای رایج، ریتمی ظریفتر در کف ایجاد کرده و خطوط بیشتری در امتداد فضا شکل میدهد؛ موضوعی که باعث میشود حرکت بصری در سالن و اتاقها روانتر و منظمتر باشد. در کنار این ویژگی، ضخامت کم پارکتها نیز کمک کرده تا کف بدون ایجاد سنگینی بصری، بهصورت دقیق در معماری فضا جای بگیرد.
جزئیات اجرایی در این پروژه اهمیت ویژهای داشته است. قرنیزهای خم و صاف متناسب با فرم گوشههای معماری طراحی و اجرا شدهاند تا اتصال کف و دیوار با نرمی و پیوستگی بیشتری انجام شود. این ترکیب باعث شده مرز میان سطوح، طبیعیتر و هماهنگتر دیده شود و کف بهعنوان بخشی از کلیت طراحی داخلی عمل کند.
نتیجهی این رویکرد، فضایی است که در پروژه آقای سیفی چوب بلوط وایتواش با خطوط ظریف و جزئیات دقیق، زمینهای آرام، روشن و هماهنگ برای زندگی روزمره فراهم میکند؛ جایی که کیفیت متریال و دقت اجرا در کنار هم شخصیت نهایی فضا را شکل میدهند.
