ذوزنقه از آن دسته اشکال هندسی است که در مرز میان نظم و آزادی قرار می‌گیرد. در حالی که بسیاری از فرم‌های کلاسیک بر تقارن و تکرار استوارند، ذوزنقه با تفاوت اضلاع و زوایای خود، امکان شکل‌گیری روابطی پیش‌بینی‌ناپذیر و پویا را فراهم می‌کند. همین ویژگی باعث شده است که این فرم، بستری مناسب برای خلق الگوهایی باشد که در عین انسجام هندسی، از یکنواختی فاصله می‌گیرند و به فضا شخصیت می‌بخشند.

خانواده تار بر پایه همین هندسه شکل گرفته است. یک ذوزنقه ساده، نقطه آغاز مجموعه‌ای از چیدمان‌ها و ترکیب‌بندی‌های متنوع است که هر یک می‌توانند روایتی متفاوت از فضا ارائه دهند. با چرخش، تکرار و هم‌نشینی این فرم، الگوهایی پدید می‌آیند که گاه یادآور حرکت، گاه تداعی‌گر بافت‌های طبیعی و گاه بازتابی از نظم پنهان در هندسه هستند.